Kahve ve hüzün

Beceremiyorum köpüklü kahve yapmayı.
Kahve köpürüp taşmaya başladığında ateşten çabucak kaldırıp fincana köpüğünü almak istiyorum, sonra yine sonra yine ..ama olmuyor köpük...her sabah kahvaltı sonrası kahve içmek hayat keyiflerimden biri...ama her yapışımda acı acı gülümsediğim anlardan biri de...küçükken Ereğli'de babama kahve yapardım, ama hep köpüksüz olurdu, yakınarak ikramım sırasında bana "ben zaten köpüksüz severim kahveyi" derdi,  inanırdım , çünki hep değişikti düşünceleri, yaptıkları, okudukları.... Şimdi anlıyorum o değişikliklerin değerini. Sonuç; ben geç büyümüşüm bu dünyaya, o erken gitmiş bu dünyadan.